صلح عمری در حقیقت نوعی عقد در نظام قضایی جمهوری اسلامی ایران است که بین دو شخص (مصالح و متصالح) بسته میشود. به واسطه این عقد، افراد میتوانند اموال منقول یا غیرمنقول خود را به هر کسی که میخواهند، واگذار کنند.
نکته اصلی این عقد در آن است که حق مالکیت اموال، منافع و تمامی امتیازهای ناشی از آن، در طول عمر شخص، برای خودش خواهد بود. پس از وفات شخص، تمامی اموال بهصورت خودکار، بهطرف دوم عقد، واگذار خواهد شد. به صاحب اولیهٔ اموال، یعنی کسی که مالش را در این عقد به دیگری انتقال میدهد، «مصالح» و بهطرف دوم، یعنی کسی که مال به او انتقال پیدا میکند، «متصالح» گفته میشود.
صلح عمری، شباهت بسیاری به سند حق عمری (Life Estate Deed) در نظام قضایی ایالات متحده آمریکا دارد. صلح عمری به ذینفع، یعنی همان کسی که نامش در سند عقد ذکر شده است (متصالح) این امکان را میدهد که بدون نیاز به وکالت یا رسیدگی دادگاه، مالکیت املاک مصالح را به نام خودش ثبت کرده و آن اموال را صاحب شود.
با توجه به اینکه شرایط اقتصادی و اجتماعی در ایران گاه با چالشهای متعددی روبهرو است، بسیاری از خانوادههای ایرانی ترجیح میدهند که اموال خود به واسطه صلح عمری، به فرزندان یا دیگر وارثان خود انتقال دهند. پیچیدگی بیش از اندازه فرایند رسیدگی به وصیتنامهها در دادگاههای ایران، طولانی بودن این فرایند و همچنین هزینهبر بودن آن، از دیگر دلایلی است که صلح عمری را به راهحلی بسیار مناسب تبدیل کرده است.
باید بدانید هرچند که منافع ذکر شده در صلح عمری تنها با درگذشت مالک (مصالح) به ذینفعان (متصالح) انتقال پیدا میکند، اما بسیار مهم است که بدانید با توجه به مقررات فعلی تحریمهای ایران توسط آمریکا، این انتقال مالکیت در زیرمجموعه توارث (به ارث رسیدن) طبقهبندی نمیشود.
دلیل این موضوع آن است که تاریخ وقوع این نوع از انتقال مالکیت، قبل از تاریخ وفات صاحب اولیه مال (مصالح) در سند صلح عمری به ثبت رسیده است. در نتیجه، چنین رخدادی فراتر از مجوزهای صادرشده توسط دفتر کنترل داراییهای خارجی آمریکا (OFAC) در زمینه اموال موروثی قرار میگیرد.
هدف از بازگو کردن تمام اطلاعات، آن بود که در حقیقت به این بخش از مقاله برسیم. با توجه به قوانین و مقررات فعلی، افراد ذینفع آمریکایی یعنی افراد متصالح، ملزم به اخذ مجوزهای خاصی از دفتر OFAC هستند. این افراد باید قبل از هرگونه تنظیم سند در رابطه با صلح عمری و اخذ مالکیت اموال مصالح، باید مجوزهای مذکور را از OFAC اخذ کرده باشند.
علاوه بر مواردی که گفته شد، بر اساس جزئیات و سایر مشخصات پرونده، ذینفعان آمریکایی ممکن است نیاز داشته باشند که بهصورت داوطلبانه، نقص مقررات تحریمی ایالات متحده را به سازمان OFAC اعلام کنند.
کلام آخر
تناقض قوانین قضایی ایالات متحده آمریکا و همچنین مقررات تحریمی این کشور با قوانین قضایی ایران، میتواند مسئلهای بسیار چالشبرانگیز باشد. در این مطلب برای شما از صلح عمری و ارتباط آن با قوانین و مقررات OFAC صحبت کردیم و گفتیم در صورتی که ذینفع چنین عقدی هستید، لازم است که مجوزهای لازم را برای اخذ آن دریافت کرده باشید.
اگر نیاز به مشاورههای دقیقتری درباره این موضوع و همچنین اخذ اقامت آمریکا با ویزای سرمایهگذاری EB-5 دارید، کارشناسان ما برای ارائه مشاوره رایگان حاضر هستند. کیانوش محمودی، مدیرعامل تیم کنکاش و با بیش از ۳۰ سال تجربه، بدون شک میتواند مرجع مطمئنی برای کسب اطلاعات دقیق و دستاول برای اقامت آمریکا باشد. منتظر تماس شما هستیم.